دوستان عزیز ازاینکه این چند وقت که همه جوره سرم شلوغ بود و در محاصره مشکلات بودم به یادم بودید ممنونم.

چون دیگه دوستام تصمیم به قتل من داشتن - و نمیدونم چرا هیچکس از امید آقای ما انتظاری نداره!!!!!- تصمیم گرفتم فعلا چون خیلی کار دارم یکی از مطالبی که برام خیلی جالب بود رو به عنوان پست جدید براتون بذارم.

در ضمن از پرفسور ابوالفضل بهشتی برای ارسال این مطلب ممنونم.

خواب دیدم قیامت شده است. هرقومی را داخل چاله‏ای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چاله‏ی ایرانیان.

 خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبیدا... این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگمارده‏اند؟»
 
گفت:«می‌دانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»

خواستم بپرسم: «اگر باشد درمیان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»

نپرسیده گفت : << گر کسی از ما، فیلش یاد هندوستان کند خود بهتر از هرنگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله باز گردانیم! >>