امروز تلویزیون به رسم هر سال! فیلم بوی پیراهن یوسف را نشون داد و من هم به همان رسم ٬ باز دیدمش!!

وسطای فیلم بود که مثل هر سال گریه م گرفت و یاد یه خاطره افتادم.

۲۶ مرداد سال ۱۳۶۹ که اسرا آزاد شدن ٬ من کودک دبستانی برای دیدار عمه ٬به همراه پدر و مادر رفته بودیم آلمان .

اونروز رو خوب یادمه که تلویزیون آلمان ورود اسیران ایرانی به کشورشون و بوسیدن خاک وطنشونو نشون میداد و من همراه این تصاویر گریه میکردم.....

گریه من برای همه عجیب بود ٬ حتی عمه که یکسالی جنگ ایران و عراقو دیده بود.

حالا که فکر می کنم گریه من تو اون سن و سال شاید برای هیچکدوم از هم سن و سالام تو جاهای دیگه دنیا معنا نداره و اصلا نمیتونن حس من و کودکان ایرانی اونروزها رو که با دیدن پارچه های خیرمقدم به اسرا شاد میشدن رو اصلا درک کنن .....

اما حالا فکر میکنم که من هنوز همان آدمم با این تفاوت که این بار از مدال نگرفتن ورزشکارامون تو المپیک خوشحالم!!!!

چه به روز مملکتمون آوردن - یا شاید آوردیم - که دیگر هیچ حسی نسبت به خاکمون احساس نمی کنیم!

( من که این روزها برای باختن ایران دعا میکنم !! شما رو نمیدونم!! )

۲۶ مرداد ٬ سالروز آزادشدن مردان و زنانی که قلبشان برای مملکتشان می تپید ٬ مبارک!

یعقوب مهر نهاد، در کمال مهرورزی اعدام شد.

 وبلاگ او را که دیگر بروز نمی شود تا خواب قدرت آشفته نگردد، بخوانید.

برای بهنام ٬ خودم و همه اطرافیانم که این روزها کلافگی در وجودشان موج می زند....

به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر سفر نكنی،
اگر كتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نكنی.

 به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی،
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند.

به آرامي آغاز به مردن مي‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی،
اگر هميشه از يك راه تكراری بروی …
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی،
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی.

تو به آرامی آغاز به مردن مي‏كنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سركش،
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند،
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند،
دوری كنی . .. .، 

تو به آرامی آغاز به مردن مي‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی،
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی،
اگر ورای روياها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی . . .

امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!

امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بميری!
شادی را فراموش نكن

                                                              پابلو نرودا

                                                        ترجمه احمد شاملو

                                            و ممنون از بهاره عزیز