 |
 |
|
|
(تقدیم به پرنیان عزیزم)
لحظه های با تو بودن گرم و سوزان این دل من با تو نجوا می کند: کای عشق دیرین – حاصل من ! چیست جز رویای عشقت - این عذاب باطل من – حاصل از دریای هجر و فرقت بی ساحل من ؟ ************************************* گفتی : ار خواهی وصالم - آرزوی بس محالم – ور بخواهی سوزی از عشقم ، همه دنیا و عالم گفتی : ار خواهی ببینی دست گرمم – دانه دانه – پاک اشکت می نماید – اشک شوقت – را زگونه گفتی : ار خواهی که هر شب آیم از دیوار رویا دست من ساغر که صهبا ریزم اندر جام قلبت - خانه ای کز دوریت خالیست از شعر و ترانه - گفتی : ار خواهی ... آری ار خواهی همه اینها... بیا تو لحظه ای تنها دست سردت را بیاور روی لبها پاک کن آثار این راز و همه جای بهانه گر تو خواهی کز غم عشقم بسوزی همچو شمعی کو بسوزد تا نماید سایه ام را روی هر دیوار خانه گر تو خواهی ... **************************************** گفتی و گفتی تو ،اما من چه گویم در جواب این بهانه ،آن بهانه؟ گر برون افتم ز خانه - ور بسوزی آشیانه - آخرین حرفم بگویم : بهر بودن زنده در این دار دنیا ؛ تو ، تویی تنها بهانه معنی هر گفتگوی عاشقانه
" امید "
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و ششم دی 1386ساعت 18:2 توسط پرنیان - امید |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
هرروز با فریاد و یا پچپچه اعتراض می کنیم .در مقابل هر اتفاق واکنش نشون میدیم و دلمون
می خواد دنیا رو که نه حداقل اطرافمونو عوض کنیم ولی بی خبریم که اون داره عوضمون میکنه! این خاصیت دنیاست که ما آدما به همه چیز عادت می کنیم ما دو نفر نویسنده نیستیم فقط دوست داریم تو این زندگی یکنواخت با بقیه شریک بشیم و رنگ اونو عوض کنیم. پرنیان - امید |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1388 خرداد 1388 بهمن 1387 آذر 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 |
| پیوندها |
|
سيد محمد خاتمي سيد محمدعلي ابطحي سيد ابراهيم نبوي مسعود بهنود احمد شاملو محمدرضا شجريان بنياد باران موسسه يونيسف كافه آنتراكت هفته نامه سلامت |
|
RSS
|